(Interview) ‘Ik zorg dat de stem van de klant de aandacht krijgt die het verdient.’

Sanne Kempers was ooit het meisje uit het Zuiden dat heel graag naar de Randstad wilde. Sinds september werkt ze bij Blauw als Research Consultant Customer Journey. Sanne is voor de tweede keer werkzaam bij Blauw: ongeveer 15 jaar geleden volgde ze een studie psychologie en ze maakte al tijdens een stage bij Blauw Research kennis met het onderzoeksvak. Daarna werkte ze onder andere bij een service design bureau, waar ze veel kennis en ervaring opdeed over het onderzoeken van customer journeys. We vroegen aan Sanne of ze zichzelf wilde voorstellen. Wie is Sanne? Hoe kwam ze bij Blauw terecht? Wat is haar kijk op customer journeys? Wat doet ze graag in haar vrije tijd?

Zou je jezelf kunnen voorstellen?

Ik ben Sanne en 39 jaar. Ik ben opgegroeid in het Zuiden, maar woon tegenwoordig in Utrecht. Ik heb twee kinderen van zes en acht jaar. Een tijdje terug heb ik psychologie gestudeerd, daarin werd ik gedreven door wat mensen beweegt. Mijn interesse ging voornamelijk uit naar de ‘normale mens’, dus niet per se naar het afwijkende. Ik vond het heel boeiend om me te verdiepen in de cognitieve functies van ons brein, hoe de hersenen werken. Eigenlijk datgene wat mensen ‘mens’ maakt. Na de studie psychologie heb ik een aantal vakken in Tilburg gevolgd om meer te leren over consumentengedrag.

Hoe kwam je bij Blauw terecht?

Ik was een meisje uit het Zuiden van het land dat heel graag naar de Randstad wilde. Zo kwam ik bij Blauw terecht voor een stage. Tijdens die stage ontdekte ik dat het zakelijke leven niet altijd alleen maar formeel hoeft te zijn, het kan ook informeel en gezellig zijn. Na die stageperiode heeft Blauw altijd een mooi plekje in mijn hart gehouden, ook al ben ik uiteindelijk bij een ander onderzoeksbureau aan de slag gegaan. Na vele jaren marktonderzoek wilde ik graag wat anders (…)’

Klik hier om de volledige casebeschrijving verder te lezen op de website van Blauw Research.

Wil jij weten wat ik als tekstschrijver en interviewer voor jou kan betekenen? Kijk dan bij ‘Info’ of neem contact met me op via het contactformulier of via deborahdemeijer@gmail.com

Wijnanda ervaart soms nog ‘chemobreinklachten’ na borstkanker

Na de eerste chemokuur stopt Wijnanda Heslinga (55) tijdelijk met haar werk als creatief coach en counselor. “Ik voelde me ziek. Daarbij kon ik me slecht concentreren en was ik snel vermoeid. In mijn herstelperiode zocht ik naar oplossingen voor mijn ‘chemobreinklachten’. Tegelijkertijd bleef ik focussen op het positieve, wat ik allemaal wél kon doen. Maar soms was ik verdrietig, dat gevoel liet ik er ook zijn.”

In 2013 ontdekt Wijnanda een knobbeltje op haar borst. Ze heeft borstkanker. “Dit overviel me enorm. De ene dag ben je actief aan het werk, maak je plannen en ineens wordt alles stilgezet. Mijn man had zijn moeder op jonge leeftijd aan kanker verloren, het was voor ons een heftige ervaring. Maar ik had vertrouwen in de artsen en de behandelingen, al zag ik soms ergens tegenop of was ik verdrietig. Bijna alle emoties kwamen voorbij. Onze jongvolwassen kinderen, vrienden en familie bemoedigden ons.

Tussen de bestralingen en chemokuren door ging ik met mijn man op vakantie. We wilden naar de top van de berg Nendaz in Zwitserland. Het eerste stuk gingen we met de kabelbaan en het laatste stuk wilden we wandelden. Halverwege dacht ik: ik kan niet meer… maar ik wil niet opgeven. Ik ging zitten en keek rond naar de bergen. Ik besefte dat God zoveel groter is dan die bergen, ook dan die komende chemobergen. En dat Hij – wat er ook gebeurt – stap voor stap met mij meegaat. Ik dacht aan mijn man en gezin, lieve mensen en alle positieve dingen die op mijn pad kwamen. Die noemde ik ‘de bloemen op mijn pad.’ Toen kon ik weer verder.” (…)’

Klik hier om het volledige artikel verder te lezen op de website van Eva.

Wil jij weten wat ik als journalist voor jou kan betekenen? Kijk dan bij ‘Info’ of neem contact met me op via het contactformulier of via deborahdemeijer@gmail.com

(Artikel) Wat zorgverleners niet altijd vertellen als je chemotherapie ondergaat: het chemobrein

Journalist Deborah (25) onderging in 2017 chemotherapie, niet wetend dat de chemovloeistof niet alleen de kanker, maar waarschijnlijk ook haar hersenen binnendrong. Inmiddels is ze drie jaar ‘schoon’, maar heeft ze nog altijd last van een chemobrein. Waarom geven zorgverleners daar zo weinig voorlichting over? Deborah zocht het uit*.

Lees hier de ervaringsverhalen van DeborahMaartien en Wijnanda.

De verpleegkundige prikt een infuus in mijn hand. De chemovloeistof verdwijnt in een ader. Het brandt. Het bloed vervoert de vloeistof door mijn lichaam, waarna de chemo de kanker doodt. Mijn hersenen beschermen zich tegen het vergif met behulp van de zogenaamde ‘bloed-hersenbarrière’, een poortwachter die noodzakelijke stoffen voor het functioneren van mijn hersenen doorlaat en schadelijke tegenhoudt. Althans, dat is de bedoeling. Maar wat ik later ontdek, is dat deze barrière bij sommige chemotherapieën hetzelfde werkt als bij alcohol. Hoe meer je van de chemo binnenkrijgt, hoe groter de kans dat de vloeistof je hersenen bereikt en wellicht hersengebieden aantast. Deze aantasting leidt lang niet altijd tot functie-uitval, maar zorgt ervoor dat je bepaalde activiteiten minder lang kunt volhouden dan voorheen.

CHEMOBREIN

In de volksmond van de Verenigde Staten ontstond tientallen jaren geleden de term chemo brain. In Nederland is de vertaling inmiddels niet onopgemerkt gebleven. In het kort betekent chemobrein: ‘cognitieve problemen die (ex-)kankerpatiënten ervaren als gevolg van chemotherapie’, ook wel ‘cognitief disfunctioneren na kanker’ genoemd. Dit vertaalt zich naar: geheugen- en concentratieproblemen, prikkelgevoeligheid (in een drukke omgeving of in grote groepen), verlaagde stressbestendigheid, moeilijker kunnen werken onder tijdsdruk en snel vermoeid zijn. (…)’

Klik hier om het volledige artikel verder te lezen op de website van Eva.

Wil jij weten wat ik als journalist voor jou kan betekenen? Kijk dan bij ‘Info’ of neem contact met me op via het contactformulier of via deborahdemeijer@gmail.com

(Casebeschrijving) Hoe versterkt bol.com de relatie met haar klanten?

‘De online retail wereld is enorm in beweging. Grenzen vervagen en webshops als Amazon en AliExpress betreden de Nederlandse markt. Bol.com is marktleider in Nederland en wil deze positie graag behouden door haar klanten de best mogelijke winkelervaring te bieden.

De webwinkel wil ontdekken hoe zij haar klanten nóg blijer kan maken. Hoe kan bol.com de winkelervaring verbeteren? Blauw onderzocht dit door middel van een community onderzoek, waarin we stap voor stap de customer journey onder de loep namen. De focus lag op de path-to-purchase. Die begint bij het moment dat de klant een product wil kopen en eindigt bij het moment dat de bestelling is afgerond en men het bestelde product in gebruik neemt of retourneert.

Onderzoeksmethode: kwalitatief community onderzoek

Blauw heeft voor bol.com een eigen online community ontwikkelt, waarin 100 klanten uit Nederland en Vlaanderen klaar staan om hun mening en ervaringen te delen. De community is ontwikkeld als een middel om op agile wijze onderzoek uit te kunnen voeren. (…)’

Klik hier om de volledige casebeschrijving verder te lezen op de website van Blauw Research.

Wil jij weten wat ik als tekstschrijver voor jou kan betekenen? Kijk dan bij ‘Info’ of neem contact met me op via het contactformulier of via deborahdemeijer@gmail.com

(Casebeschrijving) Welke prijs moet Grolsch Herfstbier 0.0% krijgen?

‘Karakter. Dat is waar het om draait voor biermerk Grolsch. Jouw eigen pad kiezen en vol zelfvertrouwen doen waarin jij gelooft. Grolsch volgt haar eigen overtuiging en brengt daarom als eerste brouwer een alcoholvrij herfstbier op de markt. Maar hoe bepaalt Grolsch de prijs van het nieuwe product? En welke naam moet het bier krijgen? Grolsch schakelde SPRINT in voor een prijsonderzoek en het uitzetten van een standaard vragenlijst.

De afgelopen jaren groeide de alcoholvrije sector enorm. Grolsch had de misse om als eerste biermerk een herfstbier op de markt te brengen met 0.0% alcohol. Het biermerk vroeg aan SPRINT of wij een prijsonderzoek wilden uitvoeren. Daarnaast wilde Grolsch weten welke naam ze het beste aan het 0.0% seizoensbier konden geven.

Onderzoeksmethodes: prijsonderzoek + concepttest 

Door middel van een kwantitatief prijsonderzoek en een standaard concept test werden de twee vragen van Grolsch voorgelegd aan 200 respondenten. Deze respondenten zijn nauwkeurig geselecteerd en sluiten aan bij de doelgroep van Grolsch. (…)’

Klik hier om de volledige casebeschrijving verder te lezen op de website van Blauw Research.

Wil jij weten wat ik als tekstschrijver voor jou kan betekenen? Kijk dan bij ‘Info’ of neem contact met me op via het contactformulier of via deborahdemeijer@gmail.com

(Artikel) Heb ik last van een ‘chemobrein’?

Wacht, wat stond er in de vorige zin? Waar heb ik mijn mobiel gelaten? Oeps, moest ik een uur geleden iets publiceren? Na een mini-hartaanval haal ik adem, er is niets aan de hand. Alles verloopt volgens plan, toch is mijn brein soms nog een chaos sinds ik chemotherapie heb ondergaan. Of mag ik zeggen, mijn ‘chemobrein’?

Ik was 21 jaar en had Hodgkin, een vorm van lymfeklierkanker. In een halfjaar tijd mocht ik twaalf keer op de chemostoel zitten. Tijdens het laatste uur van een chemokuur stonden mijn aderen telkens opnieuw in brand, de littekens lees je nog van mijn armen. Dat was een fysiek en mentaal gevecht. De enige gedachte die mij hierdoorheen hielp was: Ik vecht mét God tegen kanker; de vijand. Én, God weet al wie deze strijd wint, want God heeft de wereld overwonnen (Johannes 16:33). Ik moest alleen nog heel even op mijn tanden bijten. En dan mocht ik kotsmisselijk naar huis.

 ‘De letters dansten voor mijn ogen’

De eerste maanden van mijn ziekteperiode studeerde ik op mijn ‘niet-misselijke-dagen’ vanuit huis nog half vrolijk door, maar daarna lukte het niet meer. Mijn lichaam en geest waren uitgeput. Ik kon niet meer lezen, de letters dansten voor mijn ogen. Series kijken lukte ook amper, ik zag de beelden dubbel. Sociaal isoleerde ik me zoveel mogelijk, want praten kostte mij te veel energie. Buiten wandelen werd me aangeraden, maar na twintig meter zakte ik door de buikpijn al in elkaar. Zelfs denken was een enorme opgave, maar als het me lukte dan waren mijn gedachten bij God en bad ik voor rust. (…)”

Klik hier om het volledige artikel verder te lezen op de website van Eva.

Wil jij weten wat ik als journalist voor jou kan betekenen? Kijk dan bij ‘Info’ of neem contact met me op via het contactformulier of via deborahdemeijer@gmail.com

(Artikel) Aan deze tips om voedselverspilling tegen te gaan heb je wellicht nog niet gedacht

“‘Gooi het voedsel dat je te veel hebt gekookt niet weg.’ Dat weet je nou wel. Maar wat levert het nou eigenlijk op? En wat kun je nog meer doen om voedselverspilling tegen te gaan? Eva geeft je 5 tips waar je wellicht nog niet aan hebt gedacht.

Zowel burgers als bedrijven verzinnen steeds meer initiatieven om voedselverspilling tegen te gaan. Dit doet iedereen op een verschillende manier. Jij let er wellicht op dat er thuis geen voedsel wordt weggegooid, een ander voert op het werk een plan in. Daarbij werken sommige supermarkten, zoals Albert Heijn en Aldi, samen met de Voedselbank, zodat veel voedsel niet verloren gaat.

FEITEN VOEDSELVERSPILLING

Maar wat levert al deze inzet om voedselverspilling tegen te gaan op? Vergeleken met 2016 verspilde de gemiddelde Nederlander in 2019 zeven kilo minder voedsel. Het gewicht ligt nu op 34,4 kilo per persoon. In 2019 werd het aantal weggespoelde vloeistoffen geschat op 45,5 liter per persoon, in 2016 was dat nog elf liter meer. We gooiden afgelopen jaar vooral minder zuivel, brood, groente en fruit weg. 

ALS JE VOEDSELVERSPILLING NIET TEGENGAAT…

Waarom is voedselverspilling ook alweer een probleem dat moet worden aangepakt? Los van het feit dat al die verspilling zonde is, levert de Europese Unie elk jaar opnieuw minimaal 170 miljoen ton CO2-uitstoot vanwege voedselverspilling. Neem maar van ons aan, dat dat héél veel is. Voor al het voedsel dat geproduceerd wordt, is onder andere land, water en voer nodig. Als voedsel vervolgens niet geconsumeerd wordt is het dus verspilling van alle (natuurlijke) hulpbronnen die voor de productie nodig waren. Het milieu had minder belast hoeven te worden. Kortom, als jij en ik voedselverspilling tegengaan, wordt de aarde schoner, leefbaarder en beter. (…)”

Klik hier om het volledige artikel verder te lezen op de website van Eva.

Wil jij weten wat ik als journalist voor jou kan betekenen? Kijk dan bij ‘Info’ of neem contact met me op via het contactformulier of via deborahdemeijer@gmail.com

(Whitepaper) Zo geef je jouw online videocontent een boost

Laatst mocht ik voor Sprint (onderdeel van Blauw Research) een whitepaper schrijven over online videocontent. Klik op de link hieronder om de whitepaper te lezen. Mijn journalistieke werkzaamheden hiervoor waren: researchen, interviewen en schrijven. De vormgeving is door Sprint zelf gedaan.

Lees verder “(Whitepaper) Zo geef je jouw online videocontent een boost”

(Artikel) Schrijven is gezond!

“Schrijven is gezond voor je blijkt uit verschillende wetenschappelijke onderzoeken. Journaliste Deborah de Meijer wist dat niet. Tijdens een moeilijke periode in haar leven schreef ze. Over alles. Pas toen ze terugkeek ontdekte ze wat dit schrijven voor haar had gedaan. Nu zocht ze voor Eva uit hoe schrijven je mentaal sterk kan maken én weerbaar.”

Lees verder “(Artikel) Schrijven is gezond!”

(Artikel) 9 gekke manieren om inspiratie op te doen

“Tijdschriften doorbladeren, mondmappen en scrollen op nieuwswebsites voor inspiratie. Wellicht niet altijd even spannend, probeer daarom eens deze negen gekke manieren om inspiratie op te doen.”

Lees verder “(Artikel) 9 gekke manieren om inspiratie op te doen”